→ دیوان اشعارصائب
صائب
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۳۴۸۱حسرت عمر، مرا در دل افگار بماند←غزل شمارهٔ ۳۴۸۲چهره ات شمع فروزان شده را می ماند←غزل شمارهٔ ۳۴۸۳نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماند←غزل شمارهٔ ۳۴۸۴عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اند←غزل شمارهٔ ۳۴۸۵در لب یار نهان عیش جهان ساخته اند←غزل شمارهٔ ۳۴۸۶عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اند←غزل شمارهٔ ۳۴۸۷محض حرف است که او را دهنی ساخته‌اند←غزل شمارهٔ ۳۴۸۸هر گروهی به دلیل دگر آویخته اند←غزل شمارهٔ ۳۴۸۹عارفانی که ازین رشته سری یافته اند←غزل شمارهٔ ۳۴۹۰عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اند←غزل شمارهٔ ۳۴۹۱تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستند←غزل شمارهٔ ۳۴۹۲دردمندان که به ناخن جگر خود خستند←غزل شمارهٔ ۳۴۹۳بال پرواز خود آن مردم غافل بستند←غزل شمارهٔ ۳۴۹۴کیستند اهل جهان، بی سر و سامانی چند←غزل شمارهٔ ۳۴۹۵ما به ساقی و حریفان به شراب افتادند←غزل شمارهٔ ۳۴۹۶گر به شاهان جهان مسند عزت دادند←غزل شمارهٔ ۳۴۹۷قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادند←غزل شمارهٔ ۳۴۹۸با لب تشنه جگر سر به سرابم دادند←غزل شمارهٔ ۳۴۹۹داروی بیهشی از جام صفاتم دادند←غزل شمارهٔ ۳۵۰۰قدرت حرف گرفتند و زبانم دادند←غزل شمارهٔ ۳۵۰۱بی سخن غنچه لبان مست مدامم کردند←غزل شمارهٔ ۳۵۰۲از لب خشک مهیا لب نانم کردند←غزل شمارهٔ ۳۵۰۳غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدند←غزل شمارهٔ ۳۵۰۴سالکانی که قدم در ره جانانه زدند←غزل شمارهٔ ۳۵۰۵نغمه عشق به گوش من دیوانه زدند←غزل شمارهٔ ۳۵۰۶تا تو بی پرده شدی لاله رخان خوار شدند←غزل شمارهٔ ۳۵۰۷اهل معنی به سخن بلبل بستان خودند←غزل شمارهٔ ۳۵۰۸روشنائی که درین دایره صاحب دیدند←غزل شمارهٔ ۳۵۰۹به کمان پشت و به شمشیر دهن بخشیدند←غزل شمارهٔ ۳۵۱۰نه همین اهل خرد آینه اسرارند←غزل شمارهٔ ۳۵۱۱نه غم خار و نه اندیشه خارا دارند←غزل شمارهٔ ۳۵۱۲همه از تاب کمر در خم ایمان دارند←غزل شمارهٔ ۳۵۱۳عشرت روی زمین بی سر و پایان دارند←غزل شمارهٔ ۳۵۱۴شیشه هایی که درستی ز شکستن دارند←غزل شمارهٔ ۳۵۱۵گوشه گیران که ز ایام کناری دارند←غزل شمارهٔ ۳۵۱۶حال من از نظر یار نهان می دارند←غزل شمارهٔ ۳۵۱۷بد درونان که به همواری ظاهر سمرند←غزل شمارهٔ ۳۵۱۸خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرند←غزل شمارهٔ ۳۵۱۹مهر را سوختگان بوتهٔ خاری گیرند←غزل شمارهٔ ۳۵۲۰روشنانی که ز خورشید نظر می گیرند←