→ دیوان اشعارفروغی بسطامی
فروغی بسطامی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۲۸۱چون صبا شانه زند طرهٔ عنبربارش←غزل شمارهٔ ۲۸۲تو و چشم سیه مستی که نتوان دید هشیارش←غزل شمارهٔ ۲۸۳چو باد بر شکند چین زلف غالیه بارش←غزل شمارهٔ ۲۸۴لب تشنه‌ای که شد لب جانان میسرش←غزل شمارهٔ ۲۸۵تویی آن آیت رحمت که نتوان کرد تفسیرش←غزل شمارهٔ ۲۸۶دل به دنبال وفا رفت و من از دنبالش←غزل شمارهٔ ۲۸۷گر هلاک من است عنوانش←غزل شمارهٔ ۲۸۸نه دست آن که بر آرم دل از چه ذقنش←غزل شمارهٔ ۲۸۹دامن کشان شبی گذر افتاد بر منش←غزل شمارهٔ ۲۹۰خوشا دلی که تو باشی نگار پرده‌نشینش←غزل شمارهٔ ۲۹۱چه غنچه‌ها که نپرورد باغ نسرینش←غزل شمارهٔ ۲۹۲تا دهان او لبالب شد ز نوش←غزل شمارهٔ ۲۹۳شاهد به کام و شیشه به دست و سبو به دوش←غزل شمارهٔ ۲۹۴ای جز می مشک بر سر دوش←غزل شمارهٔ ۲۹۵خوش آن که باده بنوشد به روی چون ماهش←غزل شمارهٔ ۲۹۶نگاه داشت غزالی دل مرا به نگاهش←غزل شمارهٔ ۲۹۷دل سپردم به نگه کردن چشم سیهش←غزل شمارهٔ ۲۹۸چشم عقلم خیره شد از عکس روی تابناکش←غزل شمارهٔ ۲۹۹در پا مریز حلقهٔ زلف بلند خویش←غزل شمارهٔ ۳۰۰در راه عشق من نگذشتم ز کام خویش←غزل شمارهٔ ۳۰۱کمتر فکن به چاه زنخدان نگاه خویش←غزل شمارهٔ ۳۰۲رنج بیهوده مکش، گه به حرم گاه به دیر←غزل شمارهٔ ۳۰۳چندین هزار صید فتد از قفای تو←غزل شمارهٔ ۳۰۴آن را که اول از همه خواندی به سوی خویش←غزل شمارهٔ ۳۰۵شبان تیره به سر وقت چشم جادویش←غزل شمارهٔ ۳۰۶بس که بنشسته تا پر بر تنم پیکان عشق←غزل شمارهٔ ۳۰۷خاک سر راهت شدم ای لعبت چالاک←غزل شمارهٔ ۳۰۸تا شکن زلف توست سلسله جنبان دل←غزل شمارهٔ ۳۰۹هر دل شیدا که شد به روی تو مایل←غزل شمارهٔ ۳۱۰در عالم عشق تو نه کفر است و نه اسلام←غزل شمارهٔ ۳۱۱من خراب نگه نرگس شهلای توام←غزل شمارهٔ ۳۱۲پرده بگشای که من سوختهٔ روی توام←غزل شمارهٔ ۳۱۳تا به در میکده جا کرده‌ام←غزل شمارهٔ ۳۱۴دست در حلقهٔ آن جعد چلیپا زده‌ام←غزل شمارهٔ ۳۱۵تا با تو آرمیده‌ام از خود رمیده‌ام←غزل شمارهٔ ۳۱۶عمر گذشت، وز رخش سیر نشد نظاره‌ام←غزل شمارهٔ ۳۱۷آن که به دیوانگی در غمش افسانه‌ام←غزل شمارهٔ ۳۱۸چندان به سر کوی خرابات خرابم←غزل شمارهٔ ۳۱۹وقت مردن هم نیامد بر سر بالین طبیبم←غزل شمارهٔ ۳۲۰از آن به خدمت میخوارگان کمر بستم←