→ دیوان اشعارصائب
صائب
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۴۱۲۱دل را کجا به زلف رسا می توان رساند←غزل شمارهٔ ۴۱۲۲طی شد زمان پیری ودل داغدار ماند←غزل شمارهٔ ۴۱۲۳از همت بلند اثر در جهان نماند←غزل شمارهٔ ۴۱۲۴نه آسمان سبو کش میخانه تواند←غزل شمارهٔ ۴۱۲۵جمعی که دل به طره طرار بسته اند←غزل شمارهٔ ۴۱۲۶خوبان دلم به زلف گره‌گیر بسته‌اند←غزل شمارهٔ ۴۱۲۷آنان که دل به معنی بیگانه بسته اند←غزل شمارهٔ ۴۱۲۸مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اند←غزل شمارهٔ ۴۱۲۹در کوی عشق بر رخ کس در نبسته‌اند←غزل شمارهٔ ۴۱۳۰روی ترا به آتش دل‌ها برشته‌اند←غزل شمارهٔ ۴۱۳۱مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اند←غزل شمارهٔ ۴۱۳۲دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اند←غزل شمارهٔ ۴۱۳۳هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اند←غزل شمارهٔ ۴۱۳۴جمعی که هوش خود به می ناب داده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۳۵جمعی که بوسه بر قدم دار داده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۳۶آنان که دل به عقل خدا دور داده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۳۷عیش جهان به رند می آشام داده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۳۸هرگز عنان رشته به گوهر نداده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۳۹جمعی که بار درد تو بر دل نهاده‌اند←غزل شمارهٔ ۴۱۴۰جمعی که ره به چشم و دل سیر برده‌اند←غزل شمارهٔ ۴۱۴۱جمعی که جان به لب گویا سپرده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۴۲آنان که دل ز کینه سبکبار کرده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۴۳گر خلق را به حرف دهن باز کرده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۴۴خال ترا ز دیده تر سبز کرده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۴۵این غافلان که جود فراموش کرده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۴۶جمعی که افسر از خرد خام کرده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۴۷این آهوان که گردن دعوی کشیده‌اند←غزل شمارهٔ ۴۱۴۸مردم ز فیض عالم بالا چه دیده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۴۹گوش از برای نغمه تر آفریده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۵۰گر یار را غنی ز نیاز آفریده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۵۱مردان اگر نفس به فراغت کشیده‌اند←غزل شمارهٔ ۴۱۵۲عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۵۳عشاق دل به دیده روشن کشیده اند←غزل شمارهٔ ۴۱۵۴از آفتاب چاشنی صبح شد بلند←غزل شمارهٔ ۴۱۵۵جمعی که زیر خاک دل پاک می برند←غزل شمارهٔ ۴۱۵۶این غافلان که دست به پیمانه می‌برند←غزل شمارهٔ ۴۱۵۷قربانیان شکفته به قصاب برخورند←غزل شمارهٔ ۴۱۵۸آزادگان کجا غم دستار می خورند←غزل شمارهٔ ۴۱۵۹چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زند←غزل شمارهٔ ۴۱۶۰زیر سپهر دست دعا موج می زند←