→ دیوان اشعارسلیم تهرانی
سلیم تهرانی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۶۴۱سوی وطن ز ناله ام آشوب می برد←شمارهٔ ۶۴۲چو در غمخانهٔ ما آید آن دلبر نمی‌ماند←شمارهٔ ۶۴۳کینهٔ ما را از او صبر و تحمل می‌کشد←شمارهٔ ۶۴۴دو روز عمر که خواه و نخواه می گذرد←شمارهٔ ۶۴۵بهار رفت و دل از ابر کامیاب نشد←شمارهٔ ۶۴۶دل در سواد زلف تو بیهوش می شود←شمارهٔ ۶۴۷مشاطه را جمال تو دیوانه می کند←شمارهٔ ۶۴۸در قید محبت دل ناشاد نباشد←شمارهٔ ۶۴۹در بیابان هرکه یاد آن خم کاکل کند←شمارهٔ ۶۵۰بی‌سبب مردم به قید نام و ننگ افتاده‌اند←شمارهٔ ۶۵۱در آزار دلم طفلی که از گردون سبق دارد←شمارهٔ ۶۵۲سر کن سخنی تا دل بدحال گشاید←شمارهٔ ۶۵۳خرم آنان که به دل راه تمنا بستند←شمارهٔ ۶۵۴آنچه در پرده ی گل بود نهان، روی تو بود←شمارهٔ ۶۵۵دلم آن پر عتاب می طلبد←شمارهٔ ۶۵۶ماند ای شیخ، که مانی به ابابیل سفید←شمارهٔ ۶۵۷شد موی خضر در طلبت جابه جا سفید←شمارهٔ ۶۵۸در کوی تو دیوانه مرا نام نهادند←شمارهٔ ۶۵۹ای نغمه سرای چمنت بلبل کاغذ←شمارهٔ ۶۶۰به خون خود کنم آلوده، ای صبا کاغذ←شمارهٔ ۶۶۱آمد بهار و شد می چون ارغوان لذیذ←شمارهٔ ۶۶۲شد بهار و بوستان را داد آب و تاب ابر←شمارهٔ ۶۶۳پر شکوه مکن، خاطر آن ماه نگه دار←شمارهٔ ۶۶۴زخم ناسورم من و از لطف مرهم شرمسار←شمارهٔ ۶۶۵حسن، شیرین را ازان می پرورد دایم به شیر←شمارهٔ ۶۶۶آمد بهار و باغ شکفت از سرور ابر←شمارهٔ ۶۶۷زاهد بنای سست ورع را خراب گیر←شمارهٔ ۶۶۸ای خطت سرمایه ی عنبرفروشان بهار←شمارهٔ ۶۶۹مست گر نیستی از شیوهٔ مستان مگذر←شمارهٔ ۶۷۰ای دل ز آیینه تعلیم تن آسانی بگیر←شمارهٔ ۶۷۱صبا دعای مرا سوی می گساران بر←شمارهٔ ۶۷۲دارد از داغ دل من خاطر مرهم غبار←شمارهٔ ۶۷۳گلرخان بینند هرگه بر اسیر یکدگر←شمارهٔ ۶۷۴نیستی عیش و طرب، بیگانگی کم یاد گیر←شمارهٔ ۶۷۵ای که همچون آب خواهد خورد خاکت غم مخور←شمارهٔ ۶۷۶از دل برون نکرده خیال جفا هنوز←شمارهٔ ۶۷۷از فیض ابر شد به چمن هر نهال سبز←شمارهٔ ۶۷۸ز شوق وصل چو پروانه در سراغ مسوز←شمارهٔ ۶۷۹دهد مرغ دلم را عزم پرواز←شمارهٔ ۶۸۰مردم و زخم از دم شمشیر می‌آید هنوز←